گل کاغذی
 
قالب وبلاگ
آخرين مطالب

بگذار اندیشه هایم را قیچی کنم. از هر جا که بیشتر آزادم می کند . از هر جا که آزارهای

روحیم را کم و کمتر می کند.

اینجا به وسعت تمام ستارگان آسمان تنهایم. بدون بال که نمی توانم تا خدایم پرواز

کنم . پس اسیر این خاکم اما  خدایم هر روز صبح برایم هدیه یک سبد نور می آورد تا با

آن از تاریکی ها بگذرم.

آرزو دارم یک روز صبح که از خواب بیدار می شوم موهایم را از دست داده باشم و بدون

روسری به خیابان بروم و بگذارم ذهن خسته ام کمی هوا بخورد . برای اندیشه هایم

اتاقی می خواهم که به جای دیوار پر از پنجره های باز باشد تا افکارم را به هرجایی پرواز

دهم ....

[ دوشنبه ۱۸ آذر ۱۳۸٧ ] [ ٥:۳۱ ‎ب.ظ ] [ گل کاغذی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

روزگاریست که چون من همه را طرح خاموشی در نقش لب است
صفحات دیگر
امکانات وب